Het huis uit mijn kindertijd

De woordeloze kennis die het kind opdoet in de zintuiglijke waarnemingen van zijn/haar wereld zal altijd een geheim stempel drukken op zijn/haar leven.
Met dank aan Nelleke Noordervliet.

Sierrand placeholder Sierrand placeholder Sierrand placeholder Sierrand placeholder Sierrand placeholder

Het huis uit mijn kindertijd stond aan de Dorpsstraat in Renkum. Het was een groot herenhuis dat in drie woningen was opgedeeld. Wij bewoonden het linker gedeelte waarin de afgesloten doorgangen naar de rest van het huis nog aanwezig waren. We waren met z'n zessen: mijn vader, mijn moeder, mijn zussen Door, Bep, Riet en ikzelf (Fien).

Huize Frisia Renkum

De hieronder vermelde families zijn niet de afgebeelde personen op de foto (ingekleurd door de webmaster)

Bewoners van Pension Frisia vanaf ±1940:

Indeling huis Frisia:
1) Fam. Peelen Dorpsstraat: 7
2) Fam. Kranen Dorpsstraat: 3
3) Fam. van Swaay Dorpsstraat: 5

Het huis stond tussen de hervormde en de katholieke kerk in. Er luidden altijd wel klokken waaraan je kon horen of er een bruiloft of een begrafenis was. Ook het postkantoor en het politiebureau waren vlakbij.

Het huis was ingebed in een wereld waar de deuren nog open waren. Als peutertje kroop ik 's ochtends in bed bij buurvrouw Van Swaay. Bij slager Van Beek keek ik hoe hij bloedworst maakte. Met Hans van Swaay speelde ik in de katholieke kerk, met Beppie van Beek boven de winkel. Ook was ik vaak in de tuin van de familie Van Norden te vinden. Achter het huis was een moestuin en daarna kwam braakliggend land, een onbegrensd speelterrein.

Aan de overkant van de straat waren de winkels van Rijsemus, de visboer, Jantje Jacobs, de kruidenier, Jansen, de smid, Van de Burg, de bakker. Achter de winkels liep het land steil af naar de uiterwaarden en daarna de Rijn.

Het was vlak na de oorlog, er reden nog weinig auto's, mensen wisten van elkaar bij welke zuil ze hoorden. In verkiezingstijd stond bij ons een groot portret van Drees in de tuin, terwijl de buren op de KVP en de CHU gestemd zullen hebben.

Het huis staat er niet meer; het is gesloopt in juli 1975. Toch ken ik nog elke traptrede en zie ik de kamers nog voor me en voel ik de opwinding als ik mee naar de zolder mocht waar onbekende schatten te vinden waren. Het raam van de zolderkamer stond altijd open voor de zwaluwen die daar hun nest hadden gebouwd.

Alleen als kind kun je zo vanzelfsprekend samenvallen met de wereld om je heen. Het is een schat die in je blijft leven, een voedingsbodem, een rijke bron.

Fien met moeder 1947 Zussen Peelen 1947

van l/r de zussen Peelen ±1947 Door, Fien en Bep, Achterdorpsstraat 7 te Renkum

Zussen Peelen met hond Renkum uitzicht

Renkum vanaf Oosterbeek, rechts Huize Lengo van de familie Ploem en Huize Frisia (witte huis) van de Dames Nanning schuin achter.

Dorpsstraat Renkum

Renkum vanaf Wageningen, Huis Frisia (witte huis) staat links achteraan.

Renkum Dorpsstraat

Renkum ±'50 vanuit Oosterbeek, rechts Huis Frisia, verscholen achter de bomen, gesloopt in 1975 vanwege de aanleg van de Europalaan.

Europalaan Renkum

Zie verder foto's uit het jaar ±1921, uiterst rechts op de foto met pijltje.

Sierrand placeholder Sierrand placeholder Sierrand placeholder Sierrand placeholder Sierrand placeholder

Hieronder nog enige aanvullingen/wetenswaardigheden over Huize/Pension Frisia te Renkum

Het huis Frisia, Dorpsstraat 3, 5 en 7 in Renkum. Kadaster Sectie C no. 2018 in 1914. Kadaster Sectie C no. 2295 A, B en C in ?.

Op deze plaats werd in 1849 een huis gebouwd, dat na 1900 verschillende keren werd verbouwd en uitgebreid. (Bron: Truus Boekhoudt, 18 oktober 2005)

In 1908 was Frisia een pension dat werd gerund door Hermina Philippina Christina Nanning (1872-1931). De dames Nanning, dochters van Friese arts Christoffel Nanning, woonden in het Huis Frisia en hebben er een Pension van gemaakt. (Advertentie en brongegevens volgen later.)

Foto Van Gelder Papierfabriek niet beschikbaar

Auteur van dit verhaal is Roeloffina Hendrika (Fien) Peelen, Utrecht 2006. Webpagina en aanvullingen gemaakt door H. Bos, Ouderkerk aan den IJssel (2019).